| Піўчанскае |
[Jul. 3rd, 2006|02:02 pm] |
| [ | Current Music |
| | Gothart - Pustono ludo i mlado | ] | Кісла бы так усьміхнуцца і закрычаць пасьля. Наваградак быў нялепшым і нягоршым ад мінулага, ён быў іншым: кароткім і непараўнальным. У ім былі касьцёлы, мячэты, шатры й намёты. Высокая халодная начная трава й тысячы людзей. Я стагнаў і нудзеў. Ніколі ня быў п'яным, хаця й не цьверазеў ні разу. Не зрабіў ніводнага глупства. Спачуваючы глядзеў на глупствы іншых. У Наваградку няма фунікулёра. У Наваградку шмат рэстарацыяў. У Наваградку добрая й ветлівая міліцыя. У Навагрудку ё душа. А цяпер я сяджу хворы ды летуценны. У мяне пяшчотная рана на шыі й настрой чалавека, які вынайшаў нэйтронную бомбу. Але ахвота сказаць самому сабе: так, встал і ушол! |
|
|
| Comments: |
у мяне падобны настрой ,можа Наваградак занадта глыбока западае ў душу і з ім цяжка развітвацца?
Наваградак - горад-цуд. Дзякуючы геаграфічнаму становішчу, амаль з любой кропкі гораду відаць лясы-палі ды небасхіл .
я заўважыла ... ён НЕПАЎТОРНЫ
згодна, краявід неверагодна прыгожы, асабліва з гары ... таксама вярнулася з думкай, што закахалася ў гэты горад:)
Наваградак - горад, дзе кожнае месца нагадвае аб таямнічым мінулым, а Менск на жаль нагадвае толькі аб паскуднай будучыні. Асабліва ў дзень лукашэнкаўскай незалежнасці - незалежнасці ад Беларусі.
Ja taksama tudy zhadaju... | |