| Ιφιγένεια εν Ταύροις |
[Mar. 19th, 2008|10:16 pm] |
| [ | Current Music |
| | Τάκης Βουής - ο Θησέας που επιστρέφει | ] |
Το ξέρω πως δεν θα μ'ακούσεις και όμως μιλάω γιατί η φωνή μου είχε σμίξει με της άμμου τον ψίθυρο και έγινε ένα τραγούδι στα χόρτα ξερά, μια ανάμνηση κάποιας παράξενης ελευθερίας.
Η ευτυχία μου είναι λοιπόν μόνο ένα ταξίδι που ξεκίνησε τώρα και κάθε στιγμή ξεκινά στων αιώνων τα βάθη στις τοιχογραφίες της Κρήτης στη χαρά του πελάγους στους πρώτους λυγμούς του ανθρώπου που υπήρξαν αρχή του πολέμου και της ομιλίας.
Κι η πατρίδα μου είναι ένα κάστρο μικρό πολιορκημένο από την ερημιά, πόσα χρόνια κι εγώ περιμένω επάνω στα τείχη μα καράβια που έρχονται φέρνουν χρυσάφι και σκλάβους όλα τ' άχρηστα είδη του κόσμου – ποιο θα έρθει να φέρει μια λέξη ελπίδας ένα πράσινο φύλλο χωρίς το οποίο δεν μπορώ να ανθίσταμαι πια.
Και γυρίζοντας το πρόσωπό μου βλέπω μόνο αυτή την απέραντη στέπα με ερείπια χωριών που ο άνεμος γλείφει γυμνούς σκελετούς των Τιτάνων, που περνάν κάθε βράδυ οι έφιπποι ίσκιοι με σπαθιά και ασπίδες με άδεια ατσάλινα μάτια και κοιτώντας τη θάλασσα χάνονται μες στη νυχτιά.
Το ψωμί της ευχής μου στα χέρια τους έγινε πέτρα και στα χείλη τους γίνεται ξύδι του αίματος μου το κρασί.
...Έτσι είναι ο δρόμος μου. Έλα και πάμε μαζί. |
|
|
| Comments: |
Euharisto:)
By the way, did you happen to see my psych entry the other day? | |
![[info]](http://lj.rossia.org/img/imported-profile.gif){kind=small}