| * * * |
[Jun. 2nd, 2008|07:28 pm] |
- Και... δεν στεναχωριέσαι καθόλου; - Μπα... είμαι ευτυχισμένη. - Ευτυχία είναι αυτή; Το να μην έχεις να φας; - ...Τραχανά έχουμε. Και τυρί. Τι άλλο; - Το να μη μπορείς να βγεις έξω, να πας κάπου; - Τώρα πού είμαστε; 'Εξω, έτσι δεν είναι; - Ε,.. εντάξει... έτσι κι αλλιώς ξέρεις τι εννοώ, Τη θεωρείς ευτυχία αυτή τη κατάσταση; - Ποια κατάσταση βρε συ; Είμαι ευτυχισμένη μιλάμε. Μ'ακούς; ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ.
-η-Συντάκτις-κοιτάει-έξω-απ'το-παράθυρο-του-λεωφορείου-που-μόλις-ξεκίνησε- άσπρο των σπιτιών-πράσινο των φύλλων-θαλασσί του αέρα και του ουρανού-χρυσό του φωτός -όλα-τα-χρώματα-της-Γης-και-της-Αγάπης-και-του-Έρωτα που ανεμίζουν
"νάξερες τι θησαυρούς βλέπω τώρα.νάξερες." |
|
|
| Comments: |
Ολιγαρκής!Σωστό μα τόσο μακρυά από το σήμερα... | |