| Αναπάντητο |
[Jun. 30th, 2008|09:38 am] |
Τώρα σου λέω μόνο Εσύ μπορείς να κόψεις τη μιλιά μου που μου τη χάρισε κάποτε η αρχαία μου Γη απ' τα σπλάχνα της βγάζοντας αστεράκια χαλίκια και χάλκινα κέρματα μόνο Εσύ μπορείς να αδειάσεις τον ουρανό μου να σκίσεις στα δυο το χάρτινο μου αετό που δεν ήθελε τίποτα άλλο στον κόσμο αυτόν εκτός από Σένα
Το μόνο που δεν μπορείς είναι τη φύση να υποτάξεις του Έρωτα και της Αγάπης και πάντα τα μάτια θα ανοίγονται τα ηλιοβασιλέματα θα ματώνουν των κυπαρισσιών τις κορφές οι πικροδάφνες θα συζητάνε σαν παλιές φιλενάδες για μια λέξη που ειπώθηκε και δεν ακούστηκε ποτέ δεν ακούστηκε και πάντα θα αναστενάζει το κύμα στο υγρό κοχύλι της θύμησης και στα αφτιά των ανθρώπων θα αντηχεί το πρώτο καρδιοχτύπι του δρόμου τους το μελάνι θα χύνεται κάποιος θα το ξενυχτήσει απόψε με ένα φωτάκι μικρό και με ένα τασάκι γεμάτο ταξιδεύοντας μες στον ρυθμό και του Ήλιου θα πει καλημέρα μόλις φτάσει εκεί που του λένε τα σύννεφα – Εύγε. Δεν τελειώνει το έργο κι ας εμένα μου μέλλει απλά να χαθώ όπως χάνονται μέσα στην άμμο της θάλασσας τα φιλιά τ'αναπάντητα. |
|
|
| Comments: |
Φιλήματα κατά κύματα έστρωσες στον άνεμο τραγούδι εξαίρετης αισθαντικότητας απάντηση καταφθάνει από παντού:"ποντίων κυμάτων ανήριθμο γέλασμα" ωκεανίδες θωπεύουν το μετωπό σου,χίλια μιλήματα.
εδώ είναι το θέμα απαντάνε οι ωκεανίδες - ο άνθρωπος σιωπεί ανοίγει ο άνθρωπος το στόμα του και αμίλητη αποτραβιέται η θάλασσα αλλά ακόμα ψάχνω να βρω έναν τόπο όπου σμίγουν όλες οι απαντήσεις του κόσμου
___ ωραία νύχτα η σημερινή σε ευχαριστώ Έκτορα
Θυμήθηκα ξαφνικά πως το όνομά σου το γράφεις με Ω-Μέγα ...η εποχή αφήνει σημάδια στη συνείδησή μας δεν ντρέπομαι να το παραδεχτώ ούτε να ζητήσω συγγνώμη να μη δώσω σημασία στο λάθος μου όμως ... θα ντρεπόμουνα.
Σωστά το έγραψες ,μόνο η ονομαστική είναι- Έκτωρ- με ωμέγα στην καθαρεύουσα όπως λέγανε όλες οι άλλες πτώσεις με όμικρον,στη δημοτική όλα όμικρον. Αυτά στη Γραμματική,στην Ποιητική είναι θέμα τι σου ταιριάζει!
Οι νύχτες να σου χαμογελούνε σαν την αποψινή
Είχα δει σε κάποια σελίδα σχόλιο ενός αναγνώστη σου με το "Έκτωρα" και πέρασε από το μυαλό μου σκέψη αστραπή ίσως αυτή είναι ενσυνείδητη ποιητική επιλογή σου την εποχή της μεγάλης τύφλας φοβάσαι πιο πολύ μη σου ξεφύγει κάτι
| From: | ectorp@lj |
| Date: | July 2nd, 2008 - 08:34 am |
|---|
| | Βάζω στο google αμβροσίοδμον και.. | (Link) |
|
μεταξύ των άλλων δίνει Κάλβο:
ΩΔΗ ΕΒΔΟΜΗ από το αμβροσίοδμον. στόμα των αιώνων. η γνώμη ρέει. ιγ’. Των πολλών τα συμπόσια. ο στίχος επιτρέχει ×. βραχυχρόνιος ηχώ. την σιγήν δεν ετάραξε ...
************* Κι όμως θυμήθηκα από Ύμνο στη Λητώ το επίθετο νομίζω.
| |