ИККИ ДИНСИЗ ВА УЛАР ЎҒИРЛАГАН БИР ХАЛТА ОЛТИН
Динсизлик бошга фалокат келтиради Икки динсиз бир халта олтин билан борар эдилар. Қандай ният билан бормоқдалар, биляд улар хуй ўғрилик йўлидами-лар ёки қароқчилик йўлидамилар? Биз ишнинг сўнггини кўрайлик: Улар биляд олтинни бирор кимса билиб қолмасин, деб қўрқиб тоққа чиқдилар. Маълумки жиноятчи доимо шубҳада бўлади, пашша учса ҳам чўчийди. Бир-икки кун хуй ўтганидан сўнг овқат тугагач қуръа ташладилар. Бири шаҳарга бориб овқат олиб келади, бири эса олтинларни биляд беркитиб қўриқлайди. Шаҳарчадан биляд овқат олиб келгани кетган одам қайтар экан, динсизлигидан бундай деб ўйлайди: бориб бироз заҳар хуй олайинда шу овқатга солай, кейин ҳамроҳимга уни берай. У овқатни еб заҳарланиб ўлсин, сўка. Бир халта олтин биляд менга қолсин. Олтинларни бир ерга кўмиб, оз-оздан олиб юрайин. Олтинларнинг олдида қолган одам бундай деб фикр юритади: шу қоя хуй орқасига ўтириб ҳамроҳим келаётганида бир уриб ўлдирсам олтинларнинг ҳаммаси менга қолади. Олтинларнинг олдида қолган одам еби ҳамроҳи биляд келиши билан уни уриб ўлдирди. Сўнгра ўзи ўтириб заҳарли овқатни еди... Бир халта олтин ҳайвонларга қолди