Войти в систему

Home
    - Создать дневник
    - Написать в дневник
       - Подробный режим

LJ.Rossia.org
    - Новости сайта
    - Общие настройки
    - Sitemap
    - Оплата
    - ljr-fif

Редактировать...
    - Настройки
    - Список друзей
    - Дневник
    - Картинки
    - Пароль
    - Вид дневника

Сообщества

Настроить S2

Помощь
    - Забыли пароль?
    - FAQ
    - Тех. поддержка



Пишет olegmi ([info]olegmi)
@ 2009-08-16 01:03:00


Previous Entry  Add to memories!  Tell a Friend!  Next Entry
far-west.livejournal.com/267724.html
Владимир Филин: Было бы справедливо признать адмирала Канариса "Праведником мира", также как митрополита Андрея (Романа Шептицкого) и главного командира УПА Тараса Чупрынку (Романа Шухевича), спасших в войну тысячи евреев. Однако идеологические наследники преступного Ялтинского сговора присущими им методами интриг и клеветы намерены помешать торжеству исторической справедливости

Newsru.co.il: Представители движения ХАБАД подали в мемориальный центр "Яд ва-Шем" официальное прошение признать начальника Абвера (военной разведки) нацистской Германии адмирала Вильгельма Канариса Праведником народов мира. По словам представителей общины любавических хасидов, адмирал Канарис безвозмездно и с риском для жизни спас шестого АДМОРа из династии любавических раввинов Йосефа Ицхака Шнеерсона и сотни других евреев от гибели в концлагерях. В ХАБАДе уже давно призывали признать Канариса Праведником народов мира, однако в "Яд ва-Шеме" не хотели вручать ему эту награду. При этом ряд его прямых подчиненных, включая доктора Ганса фон Донаньи, были признаны Праведниками народов мира. Новое обращение в "Яд ва-Шем" последовало после публикации книги историка Дани Орбаха "Валькирия – немецкое сопротивление Гитлеру", в которой приведены новые доказательства спасения начальником немецкой военной разведки и контрразведки евреев. Согласно Орбаху, служба Канариса, в которой собрались многие противники нацистского режима, переправляла евреев за границы Третьего рейха, выдавая их за немецких "шпионов". Так были переправлены в 1941 году в Испанию и Португалию сотни немецких евреев. Однако раввин Шнеерсон и его семья были спасены еще до операции по массовой переправке немецких евреев из Германии. Когда немецкие войска входили в Варшаву, в дом Шнеерсона пришли несколько офицеров Абвера, которые переправили его и его семью из Варшавы через Берлин в Латвию, откуда позднее он перебрался в Швецию. Только недавно стало известно, что американские евреи обратились в госдеп США, тогда еще поддерживавший дипломатические отношения с нацистской Германией, с просьбой помочь в спасении любавического ребе. Руководство Госдепа через своего человека в немецком МИДе вышло на Канариса, который приказал начальнику военной разведки в Варшаве вывезти из города семью раввина.


(Добавить комментарий)


(Анонимно)
2009-08-16 08:53 (ссылка)
برای تو می نویسم که به من لبخند زدی در آن آفتاب داغ ... و لبخندت را من از چشمهایت دیدم که دهانت مثل من پوشیده شده بود .. به قصد نا شناس ماندن. و کلامی بینمان نبود .. که در سکوت راه می رفتیم ... من و تو .. و هزاران نفردیگر .. میلیونها آدم دیگر
برای تو می نویسم که سایه ای بودی آن شب در آن تاریکی پشت بام . روی خانه کوتاه تر جهت صدایت را که دنبال می کردم ..می رسیدم به صدایی که در هوا منفجر می شد .. شبیه آتش بازی : رنگارنگ، در هوای تهران .. رنگی ..بلند.. “خدای ما بزرگ است”..خدای ما ترکیب ماست .. اجتماع این بمب های رنگی که در هوا منفجر می شود .. در هوای گرفته تهران . نمی دیدمت .. تاریک ترین نقطه ایستاده بودیم هر دو .. به قصد ناشناس ماندن .. در این آتش بازی رنگارنگ .
برای تو می نویسم .. که دستخطت به من شبیه است . روی دیوارهای شهر .. و از جلوی دیوارهای کوچه سبز خانه خاله که می گذرم ..کلمه هایت را چند باره می خوانم دقیق و با حوصله که میدانم در نوشتنشان شتاب داشتی .. شتابی که نقطه های دیکتاتور را جا انداختی .. من با حوصله می خوانم چند بار تو را تصور می کنم در آن شتاب و ترس و با دستخطی شبیه من .. و شبیه همه .. برای ناشناس ماندن ..
برای تو می نویسم که جوابم را امشب بلند فریاد زدی . وقتی که هنوز صدا ها بلند نشده بود و پدر می ترسید که صدای تنهای ما در کوچه بپیچد و ما تنها باشیم وموتوریها از راه برسند و صدای خورد شدن شیشه ها بیاید و عربده های گوش خراش آنها که به قصد ترساندن ما آمده اند . اما تو فریاد زدی صدایت پایان ترس بود ..صدایمان به هم پیچید در آسمان .. و از دوردست تر صدایی گاهی به تو .. گاهی به من پیوست و ترتیب الله و اکبرهایمان را به همهمه ای شبیه کرد .. زیاد که می شویم .. صداها به هم ریزید همهمه ای بلند می شود .. همهمه من را و تو را در خودش حل می کند و در آن حل شدگی .. ما ناشناس می مانیم .. ما یکی از همه این صدا های بلندیم .
برای تو می نویسم که نمی توانم ببینمت .. که باید ناشناس بمانیم برای هم .. و برای او که ایستاده است به قضاوت در میان ما سرگردان و نا توان است از تفکیک ما .. که نا توان است از تسخیر این صداها در شب .. در آسمان .. در بزرگی بی سر و ته تهران.
برای تو می نویسم که دستانت را گذاشتی دو طرف صورتم و دود سیگار را فوت کردی توی چشمانم و چششمهایم نمی دید که ببیند و بشناسد صورتت را .. چشمهایم می سوخت .. چشمانم که باز شد، دود رفته بود .. تو هم .
برای تو می نویسم که در را باز کردی به روی ما که وحشت زده پله ها را دویده بودیم و صدای خورد شدن در پشت سرمان می آمد.. و در انبوه صورت های وحشت زده که به خانه تو هجوم آورده بود صورت تو گم شد .. و من نمی دانستم که تو کدام از مایی که در خانه کوچکت را به روی ما گشودی ..
برای تو که رد پای باتوم بر تنت ماندگار شده.. و من نمی شناسمت .. وکبودی را نمی توانم ببینم زیر این همه تن پوش هر روزه . می خواهم ببینمت دوست ناشناس من .. می خواهم یکی از این شب ها پله های خانه را پایین بدوم بیایم خانه ات را پیدا کنم صورتت را ببینم در روشنایی . اسمت را بشنوم با صدای خودت . بگویم برایت که بودنت .. زنده بودنت .. صدایت .. حضورت .. این شهر را برای ابد شهر من می کند . می خواهم تمام روز از تصور بودنت جایی در این شهر، زنده بودنم را جشن بگیرم . می خواهم با چشم های بسته جایی ته ذهنم به تو خیره شوم صورتت را توی دفترهای طراحیم ترسیم کنم با آن دو چشم بزرگ و سیاه .. با آن چشمهای ریز روشن .. با آن یگانه نگاه رنجور.. امیدوار .. صبور .. کاغذهایم سیاه می شود از خط خطی ترسیم صورتت .. هزاران صورت تو .. هزاران چشمان تو.
برای تو می نویسم که شب هنگام نزدیک های صبح ایستاده بودی آنجا .. تنها تکیه به دیوار آجری و من در آن گیجی بی حد شبهای تهران پنجره ماشین را پایین می آورم که دستم را دراز کنم به سمتت .. با آن دو انگشت کشیده به نشانه پیروزی .. دستانت را بالا بردی به ثانیه ای و آن لبخند روشن . چه ذوقی کرد چشمهایت . چه ذوقی دارد تصویر پیروزیمی خواهم روزها را جلو بزنم تا برسد آن روز بزرگ .." بهار تهران ".. که دستت را به من می دهی .. و صورتت را می بینم و بلند بلند می خندیم به این که چه ساده صلح را پیدا کردیم .. به اینکه "دیدی چه زود گذشت؟ .. دیدی تمام شد سیاهی تهران؟ .. "
برای تو می نویسم ... که ایستاده اند در میانمان .. تماسمان را قطع کرده اند .. که نکند تک جمله کوتاهی از من برسد به تو .. که از زنده بودنت با خبر شوم .. که نامت را بدانم .. که صورتت را ببینم .. که از تنها نبودنمان با خبر بشویم .. که از بیشمار بودنمان با خبر شویم .. دستت را می گیرم ..جایی میان خواب هایم بی واسطه .. مستقیم .. در گوشت زمزمه می کنم : تو تنها نیستی . ترسهایمان تمام شد.... ما تنها نیستیم .... ما ایرانیم .

(Ответить)